خرمشهر یعنی ،مقاومت ،ایثار،فداکاری

نشانی شان را از که می پرسی؟بی نشان تر از آن هستند که فکرش را می کنی.

شهدای گمنام را نمی گویم .چون آنها بر بلندای کوه خضر ،نشان ابدییافته اند.

من از بچه های بیت المقدس می گویم ،فتح خرمشهر.

با من بیا...

خود را به مرکز شهر برسان،میان شلوغ ترین تقاطع های شهر،جایی که فقطدود اتوبوسهای خطوط چند گانه شرکت واحدست و صدای غرش همیشگی شان و در کنار دیوارهای بلندی که از آهن و بتن تشکیل شده اند.این جا ابتدای خیابان ارم است و این همساختمان بلندی که قرار است یک ضلع میدان بزرگ امام خمینی (ره) باشد. درست در آخرین وبلاتکلیف ترین قسمت این ضلع ،پشتایستگاه های اتوبوس و باجه های بلیط فروشی ،قسمتی از فضای میدان ،شاید چیزی بهاندازه

300متر مربع ،با نرده های سبز رنگ جدا شده است.مقبره ای در اینجاست کهمتعلق به "ابن قولیه"او اوتاد الهیاست.مجاور این بقعه را نگاه می کنی ،تابلو های آلومینیمومی در کنار هم قرار دارندو داخل هر کدام عکس شهیدی به چشم می خورد.اینجا زمانی "باغ ملی"بود واینها هم شهدای عملیات فتح خرمشهر هستند.بچه ها یی که بیت المقدس را رقم زدند تاخونین شهر باز هم خرمشهر شود.در آن زمان ،اینها اسطوره های شهرمان بودند اماامروز؟